Vanochtend kwam ik onderweg op een reclamebord een spreuk tegen. Voor mij nieuw, maar het leverde een glimlach op, dus leuk om te onthouden en nog eens ergens te gebruiken. Buiten leven, daar word je outdoor Na een beetje zoeken kwam ik bij de (denk ik) bron: *Buiten leven, daar word je outdoor.* #mwahnl pic.twitter.com/xVmX3ejdHZ — Mwah (@MwahNL) 19 juni 2015
Iedere dag doen een heleboel mensen in de zorg hun stinkende best voor patiënten. Als je zelf aan het bed staat, dan heb je vast wel door wat er in hen omgaat. Maar in een ondersteunende functie, zoals in de ICT, sta je daar niet altijd bij stil. Moet je wel doen. Bekijk onderstaand filmpje eens ter inspiratie door te klikken op de afbeelding.
Meerdere keren per week organiseer ik overleggen voor een van mijn projecten. Altijd gaat het over voortgang, planning en knelpunten. En vaak ook over risico’s en kwaliteit. We proberen zo met het gehele team een geweldig resultaat neer te zetten. Voor de opdrachtgever. Voor het ziekenhuis. Onlangs las ik een tweet van Geert Klein Breteler die me aan het denken zette. Werk in je in de zorg en vergader je regelmatig, hier is vaste laatste agendapunt: “Wat heeft de patiënt aan deze vergadering gehad?” ...
Motiveren en inspireren van medewerkers is lastig. Motiveren en inspireren is een vraag om verandering. En verandering levert weerstand op. Het overwinnen daarvan vraagt heel veel inspanning, lef en uithoudingsvermogen. Op de Managementsite staat een boeiend artikel over de patronen waar je mee te maken krijgt: Echt veranderen doe je samen. Als je ziet dat je samen met anderen in een vicieuze cirkel gevangen bent, bespreek dat dan open met degenen om wie het gaat. Samen leren wordt dan samen begrijpen hoe je (verander)processen blokkeert en onderzoeken hoe het anders kan. Zo neem je elkaar serieus als verantwoordelijke en weldenkende mensen en doorbreek je de cirkel feitelijk meteen. ...
Eerder deze week had ik weer zin in een bezoekje aan TED. Zo af en toe zoek ik daar een filmpje om me te laten inspireren of aan het denken te zetten. Zo stuitte ik op de lezing van Nigel Marsh, waarin hij zijn visie uiteenzet over de werk-privébalans.