Buitenleven

Steeds als we over de N210 rijden en we komen in de buurt van Bergambacht langs het natuurgebied De Nespolder, zeggen we tegen elkaar dat we daar eens een wandeling moeten maken. En vandaag is het zover. De weersverwachting is koud, winderig en zonnig. Lekker wandelweertje, dus. Om niet steeds een kaart, telefoon of GPS te hoeven vasthouden om de leuke paden te vinden, loop ik vandaag zoals meestal langs wandelknooppunten. Een blik op de kaart vertelt me, dat ik het rondje vandaag tegen de klok in moet lopen. Dan loop ik in het begin over verharde wegen, maar aan het eind over onverharde paden. Net als met biefstuk, bewaar ik het lekkerste stukje graag voor het laatst. ...

Afgelopen zaterdag werd zonnig lenteweer verwacht, en dus maakten we ons op voor een rondje wandelen. Deze keer kozen we voor de omgeving van Oudewater. Zoals vaker klikte ik vooraf een route bij elkaar in de wandelrouteplanner. We parkeerden de auto aan de rand van de stad en liepen via wandelknooppunten een rondje om de bebouwing. Aan het eind van de wandeling scharrelden we bij de lokale warme bakker een lunch bij elkaar. Daarna deden we nog een korte verkenning van het centrum. Bij een bloemenwinkel stelde M uit losse bloemen zelf een boeket samen, waarna we de auto weer opzochten. ...

Vanochtend kwam ik onderweg op een reclamebord een spreuk tegen. Voor mij nieuw, maar het leverde een glimlach op, dus leuk om te onthouden en nog eens ergens te gebruiken. Buiten leven, daar word je outdoor Na een beetje zoeken kwam ik bij de (denk ik) bron: *Buiten leven, daar word je outdoor.* #mwahnl pic.twitter.com/xVmX3ejdHZ — Mwah (@MwahNL) 19 juni 2015

Ik parkeer mijn auto naast Theater Concordia in Haastrecht, vrijwel pal naast Toeristisch Overstappunt (TOP) Haastrecht. Daar is wandelknooppunt 89 te vinden, het startpunt van mijn wandeltocht. Het is eind september, maar het lijkt vandaag nog zomer. Met lange broek tegen de brandnetels, maar korte mouwen voor wat laatste zonneschijn gooi ik mijn rugzak op mijn rug en vertrek. De brede, centrale asfaltweg leidt me in zuidelijke richting het dorp uit, naar de polders. Al snel kom ik op een halfverhard pad wat ik moet delen met de in grote getale uitgerukte fietsers. ...

Nu ik eigenlijk redelijk op gemak een fietstocht van rond de 90 kilometer kan maken, zij het dan zonder al te veel tegenwind, komt de magische grens van dagtochten van 100 kilometer in zicht. Dat is mooi, want een respectabele afstand. Mijn doel is, om eigenlijk altijd, ongeacht de omstandigheden, een dagrit van 100 kilometer te kunnen maken. Geen idee of dat realistisch is in bergachtig terrein, maar voor het platte Holland, waar het wel eens flink kan waaien en regenen, moet dat zonder problemen kunnen. Ik had zo gedacht dat als 120 kilometer bij gemiddelde omstandigheden lukt, die “altijd 100” haalbaar moet zijn. ...

Vandaag heb ik weer een leuke fietstoer gemaakt van net geen 70 kilometer. Een rondje in de regio Rotterdam, over bruggen, met veerboten en door tunnels. Heerlijk landelijk fietsen door polders en over dijkjes. De route had ik bij elkaar geklikt via de routeplanner van de Fietsersbond. Bekijk en download Over Door en Onder Water bij RouteYou: Over, door en onder water in de regio Rotterdam. Gebruik bruggen, pontjes en tunnels rond het gebied van Maas en Lek. De route volgt fietsknooppunten, die ook als waypoint zijn toegevoegd. De route begint en eindigt bij de Algerabrug in Krimpen aan den IJssel. ...

Zolang een fietsband niet om je velg zit, is deze onhandelbaar. Maar er blijkt een slimme manier te zijn om zo’n onding te temmen. En zoals te verwachten bestaat daar een duidelijk filmpje van op Youtube.

Ik heb voor het eerst in maanden weer gefietst. Hartslag voortdurend te hoog, cadans lijkt wel een sinusgrafiek, gemiddelde snelheid lijkt op een toerfietsrit. Het water loopt uit de neus. Adem stokt in de keel. Verzuurde dijen. Zadelpijn. Maar man, wat was het weer heerlijk om te fietsen. Een heerlijk voorjaarszonnetje. Een graadje of 15. Twee ooievaars die boven de rivier zweefden. Dat ga ik wel weer een seizoen volhouden.

Gisterenavond heb ik een dialezing door Martin Fickweiler bezocht, die werd georganiseerd door de NKBV Rotterdam. Martin is met zijn klimmaatje Ronald Louman het afgelopen jaar in Groenland en Patagonië geweest en vertelde daar met veel enthousiasme over. Martin heeft in het verleden ook deelgenomen aan de Expedition to the Source, bij de zoektocht naar inca-mummies. Hij is hierbij ook op TV geweest. Ook op TV was hij (kort) bij het programma All You Need is Love van Robert ten Brink. Hier was hij begeleider van een aantal stellen die in de Alpen hun liefde beproefden tijdens de een Walk of Love. Recentelijk verscheen er ook een artikel in de zaterdagbijlage van de Volkskrant, waarin de journaliste met hem in een portaledge overnachtte.